🕊️ Ang mga pagbasa sa ibaba ay bahagi ng opisyal na Liturgiya ng Salita sa Simbahang Katolika. Ibinahagi ito dito upang makatulong sa pagninilay ng mga mambabasa. Ang mga teksto ay hango sa Awit at Papuri.

Miyerkules, Disyembre 3, 2025

Wednesday of the 1st Week of Advent (Violet)

UNANG PAGBASA
Isaias 25, 6-10a

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias

Sa araw na iyon:
sa Bundok ng Sion,
aanyayahan ng Panginoon ang lahat ng bansa,
gagawa siya ng isang piging para sa lahat
na ang handa’y masasarap na pagkain at inumin.
Sa bundok ding ito’y papawiin niya ang kalungkutang
naghahari sa lahat ng bansa.
Lubusan na niyang papawiin ang kamatayan,
papahirin ng Panginoon ang luha ng lahat;
aalisin niya sa kahihiyan ang kanyang bayan.
Kung magkagayon, sasabihin ng lahat:
“Siya ang ating Diyos na ating pinagtitiwalaan,
ang inaasahan nating magliligtas sa atin;
magalak tayo at ipagdiwang ang kanyang pagliligtas.”
Iingatan ng Diyos ang bundok na ito.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 22, 1-3a. 3b-4. 5. 6

Lagi akong mananahan
sa bahay ng Poong mahal.

Panginoo’y aking Pastol, hindi ako magkukulang.
Ako’y pinahihimlay sa mainam na pastulan,
at inaakay niya ako sa tahimik na batisan,
binibigyan niya ako niyong bagong kalakasan.

Lagi akong mananahan
sa bahay ng Poong mahal.

At sang-ayon sa pangako na kaniyang binitiwan
sa matuwid na landisa’y doon ako inaakay.
Kahit na ang daang iyo’y tumatahak sa karimlan,
hindi ako matatakot pagkat ika’y kaagapay;
ang tungkod mo at pamalo ang gabay ko at sanggalang.

Lagi akong mananahan
sa bahay ng Poong mahal.

Sa harapan ng lingkod mo, ikaw ay may handang dulang,
ito’y iyong ginagawang nakikita ng kaaway;
Nalulugod ka sa akin na ulo ko ay langisan
at pati na ang kalis ko ay iyong pinaaapaw.

Lagi akong mananahan
sa bahay ng Poong mahal.

Tunay na ang pag-ibig mo at ang iyong kabutihan,
sasaaki’t tataglayin habang ako’y nabubuhay;
doon ako sa templo mo lalagi at mananahan.

Lagi akong mananahan
sa bahay ng Poong mahal.

ALELUYA

Aleluya! Aleluya!
Panginoong nagliligtas
sa ati’y darating tiyak
mapalad syang makaharap.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Mateo 15, 29-37

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, nagbalik si Hesus sa tabi ng Lawa ng Galilea. At siya’y umahon sa burol at naupo. Nagdatingan ang napakaraming tao na may dalang mga pilay, bulag, pingkaw, pipi, at marami pang iba. Inilagay nila ang mga maysakit sa harapan ni Hesus at kanyang pinagaling sila. Namangha ang mga tao nang makita nilang nagsasalita na ang mga pipi, gumaling na ang mga pingkaw, nakalalakad na ang mga pilay, at nakakikita na ang mga bulag. At nagpuri sila sa Diyos ng Israel.

Tinawag ni Hesus ang kanyang mga alagad at sinabi, “Nahahabag ako sa mga taong ito, sapagkat tatlong araw na ngayong kasama ko sila at wala na silang makain. Hindi ko ibig na sila’y paalising gutom; baka sila mahilo sa daan.” At sinabi ng mga alagad, “Saan po tayo kukuha rito ng tinapay na makasasapat sa gayong karaming tao?” “Ilan ang tinapay ninyo riyan?” tanong ni Hesus sa kanila. “Pito po,” sagot nila, “at ilang maliliit na isda.” Ang mga tao’y pinaupo ni Hesus sa lupa. Kinuha niya ang pitong tinapay at ang mga isda at nagpapasalamat sa Diyos. Pagkatapos, pinagpira-piraso niya ang mga iyon at ibinigay sa mga alagad para ipamahagi sa mga tao. Kumain ang lahat at nabusog; at nang tipunin nila ang mga tinapay na lumabis, nakapuno sila ng pitong bakol na malalaki.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Source: Awit at Papuri

Mga Ka-Tinapay ng Buhay,
Tahimik ang unang linggo ng Adbiyento pero malalim ang hinihila nitong pag-asa. Parang may hiningang malalim ang bawat pagbasa ngayon—yung tipong alam mong pagod ka, pero alam mo rin na may darating na kaginhawaan mula sa Diyos.

Maikling Konteksto ng mga Pagbasa

Mga kapatid, ang Isaias 25 ay isang propesiya ng isang dakilang piging—hindi basta kainan, kundi pagsasalo ng Diyos at ng mga tao kapag tuluyan Niyang winakasan ang luha, sakit, at kamatayan. Ito ay pangako ng bagong mundo sa ilalim ng paghahari ng Diyos.

Sa Ebanghelyo naman ayon kay Mateo, makikita natin si Hesus na muling naghahain ng tinapay, ngunit sa mas malalim na antas: hindi lang Siya nagpapakain ng tiyan… kundi nagpapakita na Siya mismo ang Tugon sa pagkauhaw ng sangkatauhan.

Pagninilay – “Sa Lugar na Walang Pagkain, Doon Dumadating ang Himala”

Mga kapatid,
ang ganda ng larawan ngayon. Sa unang pagbasa, ang Diyos—siya mismo ang nag-aanyaya sa bundok Niya. Piging. Kasiyahan. Pagpapagaling. Kahit ang kamatayan, buburahin. Parang sinasabihan tayo:
“Sa Aking presensya, wala kang ikatatakot.”

At sa Ebanghelyo… ibang eksena naman. Hindi piging sa bundok, kundi liblib na burol. Hindi masasarap na pagkain, kundi pitong tinapay at konting isda lang. Pero pareho ang mensahe:
Kapag si Hesus ang kasama, may sapat.
Kapag si Hesus ang tumanaw ng habag, dumadaloy ang himala.

Mga Ka-Tinapay ng Buhay, ilang beses na sa buhay natin yung bang parang wala nang sapat?
• Kulang ang oras
• Kulang ang pasensya
• Kulang ang pera
• Kulang ang pag-asa
• Kulang ang lakas

Pero tulad ng sinabi ng mga alagad:
“Saan po tayo kukuha…?”
Yan din tanong natin sa mga araw na parang hindi na kakayanin.

May isang karanasan ako sa parokya, mga kapatid. Noong isang outreach namin, ang pagkain na pang-isangdaan lang, inabot ng halos dalawang daan. Wala namang himalang nagparami ng pagkain visibly, pero ang hindi ko makalimutan ay yung lakas ng pagkakaisa ng mga tao. Parang lahat, nagbigay ng parte nila. Lahat nag-abot, kahit simpleng tubig o kendi. At nung nagsara kami ng araw… sapat talaga. Hindi sobra, pero sapat. At ako mismo, ramdam ko: kapag ang tao, nagbigay kahit konti… ang Diyos, nagpaparami.

Ganito rin sa Ebanghelyo—hindi hinintay ni Hesus na maging marami yung tinapay bago gumawa ng hakbang. Tinanggap Niya kung ano ang mayroon, nagpuri muna sa Ama, at doon nagsimula ang himala.

Mga kapatid, baka hindi Niya hinihingi ang marami sa atin.
Baka ang hinihingi lang Niya…
kung ano ang meron tayo ngayon.
Pagod? Ialay.
Kaunting lakas? Ialay.
Kaunting panahon? Ialay.
Kaunting kabutihan? Ialay.
Kaunting pag-asa? Ialay.

At hayaan nating Siya ang magparami.

Sa Adbiyento, ang hinihintay natin ay hindi lang kapanganakan. Hinihintay natin ang Diyos na muling darating sa bawat gutom nating bahagi—sa puso, sa isip, sa relasyon, sa pangarap, sa kabuhayan. Siya ang Habag na naglalakad sa Galilea at naghahatid ng tinapay sa liblib na burol.

Tayo na at Manalangin

Panginoon,
kami pong mga Ka-Tinapay ng Buhay ay lumalapit sa Iyo na may baong pagod, takot, at kakulangan. Pero gaya ng ginawa Mo sa ilang, tinataas naming lahat—kahit kaunti, kahit duguan, kahit gibâ-gibâ—at alam naming Ikaw ang magpaparami.
Turuan Mo kaming magtiwala.
Turuan Mo kaming tumingin sa Iyo kapag ubos na kami.
At sa bawat sandaling parang wala nang sapat,
ipaalala Mo na Ikaw ang aming Tinapay ng Buhay.
Amen.

🙏 Support Tinapay ng Buhay

Ang inyong munting tulong ay malaking biyaya upang magpatuloy ang aming layunin na magbahagi ng Salita ng Diyos araw-araw.
“The Lord loves a cheerful giver.” (2 Cor 9:7)

📜 Ang lahat ng pagbasa ay hango sa opisyal na Lectionary ng Simbahang Katolika sa pamamagitan ng Awit at Papuri. Ang layunin ng Tinapay ng Buhay ay makapagbigay ng pagninilay upang mapalalim ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa Salita ng Diyos.