🕊️ Ang mga pagbasa sa ibaba ay bahagi ng opisyal na Liturgiya ng Salita sa Simbahang Katolika. Ibinahagi ito dito upang makatulong sa pagninilay ng mga mambabasa. Ang mga teksto ay hango sa Awit at Papuri.

Martes, Pebrero 3, 2026

Tuesday of the Fourth Week in Ordinary Time (Green)

UNANG PAGBASA
2 Samuel 18, 9-10. 14b. 24-25a. 30 – 19, 3

Pagbasa mula sa ikalawang aklat ni Samuel

Noong mga araw na iyon, natagpuan ng ilang kawal ni David si Absalom. Nakita nila itong nakasakay sa mola, at pagdaraan sa ilalim ng isang malaking puno ng encina, nasabit ang ulo nito sa mga sanga. Siya’y napabitin at naiwan ng mola. Isa sa mga nakakita nito ang nagsabi kay Joab, “Nakita ko si Absalom na nakabitin sa puno ng encina.”

Pumili si Joab ng tatlong sibat at isa-isang itinusok sa dibdib ni Absalom na noo’y buhay pang nakabitin sa puno.

Nakaupo noon si David sa pagitan ng pintuang panlabas at pintuang panloob ng lungsod. Umakyat naman sa bantayan ng muog ang isang taliba. Pagtanaw niya’y may nakita siyang isang lalaking tumatakbong palapit. Tinawag niya ang pansin ng hari tungkol sa kanyang nakita. Wika ng hari, “Kung nag-iisa, pihong may dalang mabuting balita.”

Sinabi sa kanya ng hari, “Diyan ka muna tumayo sa isang tabi,” at gayun nga ang ginawa ni Ahimaaz.

Dumating naman ang Cusita at ganito ang sabi, “Mabuting balita, inyong kamahalan! Ngayong araw na ito’y iniligtas kayo ng Panginoon sa lahat ng maghimagsik laban sa inyo.”

“Kumusta si Absalom? tanong ng hari.

“Sana’y sapitin ng lahat ng kaaway ng hari at lahat ng naghahangad manakit sa inyo ang sinapit ni Absalom!”

Sa balitang ito’y naghinagpis ang hari. Umakyat siya sa isang silid sa itaas ng pintuan ng lungsod at nanangis nang gayun na lamang. Wika niya, “Absalom! Absalom, anak ko! Bakit kaya hindi pa ako, sa halip na ikaw ang namatay?”

May nagbalita kay Joab na ang hari’y nananangis at nagluluksa sa pagkamatay ni Absalom, kaya’t nauwi sa pagluluksa ang tagumpay ng hukbo. Nabalitaan ng mga tao na labis na dinamdam ng hari ang nangyari sa kanyang anak, kaya’t lihim silang pumasok sa lungsod, para silang mga kawal na nahihiyang pakita sa madla dahil sa pagkatalo sa labanan.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 85, 1-2. 3-4. 5-6

Poon, sa aking dalangin
ako sana’y iyong dinggin.

Sa aking dalangin, ako’y iyong dinggin,
tugunin mo, Poon, ang aking pagdaing;
ako’y mahina na’t wala nang tumingin.
Yamang ako’y tapat, ingatan ang buhay,
lingkod mo’y iligtas sa kapahamakan
pagkat may tiwala sa ‘yo kailanman.

Poon, sa aking dalangin
ako sana’y iyong dinggin.

Ikaw ang aking Diyos, ako’y kahabagan,
sa buong maghapo’y siyang tinatawagan.
Poon, ang lingkod mo’y dulutan ng galak,
sapagkat sa iyo ako tumatawag.

Poon, sa aking dalangin
ako sana’y iyong dinggin.

Mapagpatawad ka at napakabuti;
sa dumadalangin at sa nagsisisi,
ang iyong pag-ibig ay mananatili.
Pakinggan mo, Poon, ang aking dalangin,
tulungan mo ako, ako’y iyong dinggin.

Poon, sa aking dalangin
ako sana’y iyong dinggin.

ALELUYA
Mateo 8, 17

Aleluya! Aleluya!
Inako ni Hesukristo
ang sakit ng mga tao
upang matubos n’ya tayo!
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Marcos 5, 21-43

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, muling tumawid si Hesus sa ibayo ng Lawa ng Galilea, nakasakay sa bangka. Nasa baybay pa siya ng lawa ay pinagkalipumpunan na siya ng maraming tao. Dumating ang isang lalaking nagngangalang Jairo, isang tagapamahala ng sinagoga. Pagkakita kay Hesus, siya’y nagpatirapa sa kanyang paanan, at ang samo: “Agaw-buhay po ang anak kong dalagita. Kung maaari, sumama kayo sa akin at ipatong ninyo sa kanya ang inyong kamay upang siya’y gumaling at mabuhay!” Sumama naman si Hesus. At sinundan siya ng napakaraming taong nagsisiksikan, anupa’t halos maipit na siya.

May isang babae roon na labindalawang taon nang dinudugo, at lubhang nahihirapan. Marami nang manggagamot ang tumingin sa kanya, at naubos na sa kapapagamot ang kanyang ari-arian, ngunit hindi siya napabuti kahit kaunti bagkus ay lalong lumubha. Narinig niya ang sinasabi ng mga tao tungkol kay Hesus, kaya’t nakipagsiksikan siya hanggang sa makalapit sa likuran ni Hesus. At hinipo niya ang damit nito. Sapagkat sinabi niya sa sarili, “Mahipo ko lang ang kanyang damit ay gagaling na ako.” Biglang tumigil ang kanyang pagdudugo at naramdaman niyang magaling na siya. Naramdaman naman ni Hesus na may kapangyarihang lumabas sa kanya, kaya’t bumaling siya sa mga tao at nagtanong, “Sino ang humipo sa akin?” Sumagot ang kanyang mga alagad, “Nakikita po ninyong nagsisiksikan ang napakaraming tao, bakit itinatanong ninyo kung sino ang humipo sa inyo?” Subalit patuloy na luminga-linga si Hesus, hinahanap ang humipo sa kanya. Palibhasa’y alam ng babae ang nangyari, siya’y nanginginig sa takot na lumapit kay Hesus, nagpatirapa, at ipinagtapat ang buong katotohanan. Sinabi sa kanya ni Hesus, “Anak pinagaling ka ng iyong pananalig sa akin. Umuwi ka na’t ipanatag mo ang iyong kalooban. Lubusan ka nang magaling sa iyong karamdaman.”

Samantalang nagsasalita pa si Hesus, may ilang dumating mula sa bahay ni Jairo. “Patay na po ang anak ninyo,” sabi nila. “Bakit pa ninyo aabalahin ang Guro?” Hindi pinansin ni Hesus ang kanilang sinabi, sa halip ay sinabi sa tagapamahala, “Huwag kang mabagabag, manalig ka.” At wala siyang isinama kundi si Pedro at ang magkapatid na Santiago at Juan. Nang dumating sila sa bahay ng tagapamahala, nakita ni Hesus na gulung-gulo ang mga tao; may mga nananangis pa at nananaghoy. Pagpasok niya ay kanyang sinabi, “Bakit kayo nagkakagulo at nananangis? Hindi patay ang bata; natutulog lamang!” Ngunit pinagtawanan siya ng mga tao. Pinalabas niya ang lahat, maliban sa ama’t ina ng bata at sa tatlong alagad, at sila’y pumasok sa kinaroroonan ng bata. Hinawakan niya ito sa kamay at sinabi, “Talita kumi,” na ang ibig sabihi’y “Ineng, sinasabi ko sa iyo, magbangon ka!” Pagdaka’y bumangon ang bata at lumakad. Siya’y labindalawang taon na. At namangha ang lahat. Mahigpit na ipinagbilin ni Hesus na huwag ipaalam ito kaninuman; at iniutos niyang bigyan ng pagkain ang bata.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Source: Awit at Papuri

Pagninilay

Mga kapatid,
Mga Ka-Tinapay ng Buhay,

May mga araw na sabay-sabay ang lungkot at pag-asa. Parang hindi mo alam kung iiyak ka ba o kakapit. Parang si David ngayon—hari, mandirigma, pinuno ng bayan—pero sa loob, isa pa ring ama na nawalan ng anak. At kasabay ng kanyang iyak, naririnig din natin ang bulong ng Ebanghelyo: “Huwag kang mabagabag. Manalig ka.”

Hindi madali ang Salita ngayong Martes ng Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon. Mabigat. Totoo. Makatao.

😢 “Absalom, anak ko…”

Sa Unang Pagbasa, hindi tinago ng Kasulatan ang sakit ni David. Walang espirituwal na shortcut. Walang pinalamutian na paliwanag.

Nanangis ang hari.

Hindi niya sinabi: “Salamat Diyos, tapos na ang rebelyon.”
Hindi niya sinabi: “Ganito talaga ang kapalaran.”

Ang sinabi niya ay purong sigaw ng puso:

“Absalom! Anak ko! Bakit hindi na lang ako ang namatay?”

Mga kapatid, ito ang uri ng panalangin na hindi makinis, hindi pulido, pero totoo. At hindi ito tinatanggihan ng Diyos.

May mga sandali sa buhay na kahit may tagumpay sa labas—trabaho, ministry, serbisyo—may pagkatalo sa loob. At okay lang aminin ‘yon sa Diyos. Hindi Niya tayo hinihingan ng pekeng tapang.

Si David, kahit hari, umiyak bilang ama. At sa kanyang pag-iyak, makikita natin na ang Diyos ay hindi natatakot sa ating sakit.

🙏 Dalawang magulang, iisang panalangin

Paglipat natin sa Ebanghelyo, may isa pang ama—si Jairo. Tulad ni David, may anak. Tulad ni David, handa siyang gawin ang lahat.

Lumuhod siya kay Hesus.
Nagmakaawa.
Hindi bilang opisyal ng sinagoga, kundi bilang ama.

At habang papunta pa lang sila, may isa namang babae—labindalawang taon nang dumudugo. Labindalawang taon ng hiya. Labindalawang taon ng pag-iisa. Labindalawang taon ng pag-asang unti-unting nauubos.

Hindi siya humingi ng pansin.
Hindi siya nagsalita.
Humipo lang.

At sa simpleng galaw na iyon, gumalaw ang kapangyarihan ng Diyos.

Mga kapatid, napakaganda nito:
👉 ang Diyos ay gumagalaw hindi lang sa malalakas ang loob na lumalapit, kundi pati sa mahihinang nanginginig.

⏳ Kapag parang huli na ang lahat

Habang nagsasalita pa si Hesus, dumating ang balitang kinatatakutan ni Jairo:

“Patay na ang anak ninyo.”

Iyan ang linyang parang pumapatay ng pag-asa.

Pero dito pumasok ang isa sa pinakamahalagang sinabi ni Hesus:

“Huwag kang mabagabag. Manalig ka.”

Hindi Niya sinabi: “Huwag kang umiyak.”
Hindi rin: “Hindi iyan totoo.”

Kundi: Manalig ka.

Mga kapatid, may mga sandali na ang pananampalataya ay hindi pag-iwas sa sakit, kundi pananatili sa gitna nito.

Pinagtawanan si Hesus.
Tinawanan ang pag-asa.
Tinawanan ang posibilidad ng buhay.

Pero pumasok Siya sa silid.
Hinawakan ang kamay ng bata.
At nagsalita ng salitang kayang magbalik ng buhay:

“Talita kumi.”

🌱 Diyos ng luha, Diyos ng buhay

Pansinin natin:
Si David, umiiyak sa anak na namatay.
Si Jairo, nakatanggap ng anak na muling bumangon.

Hindi pareho ang wakas.
Pero iisa ang Diyos.

Mga kapatid, hindi laging pareho ang sagot ng Diyos sa bawat sakit.
May mga pagkakataong binubuhay Niya ang nawala.
May mga pagkakataong inaakay Niya tayong mabuhay kasama ang sakit.

Pero sa alinmang sitwasyon, hindi Siya lumalayo.

💭 Tahimik na pagninilay

Mga kapatid, nasaan ka ngayon?

Ikaw ba’y tulad ni David—may sugat na matagal nang umiiyak sa loob?
O tulad ni Jairo—kumakapit kahit parang huli na ang lahat?
O tulad ng babaeng dumudugo—tahimik, pagod, pero umaasa pa rin?

At tanong pa:
Kapag sinabi ni Hesus sa’yo ngayon,
“Huwag kang mabagabag. Manalig ka.”
handa ka bang magtiwala, kahit hindi mo pa nakikita ang kasunod?

🙏 Manalangin Tayo

Panginoon,
Diyos na nakikinig sa iyak ng ama
at humahawak sa kamay ng bata,

Dalhin Mo sa Iyo ang lahat ng sakit na bitbit namin.
Ang mga anak na nawala.
Ang mga pangarap na namatay.
Ang mga pag-asang pinagtawanan.

Turuan Mo kaming manalig
hindi dahil malinaw ang sagot,
kundi dahil malinaw na naroon Ka.

At sa oras na tawagin Mo kami,
bigyan Mo kami ng pusong handang tumugon—
kahit nanginginig,
kahit sugatan,
kahit may luha.

Amen.

🙏 Support Tinapay ng Buhay

Ang inyong munting tulong ay malaking biyaya upang magpatuloy ang aming layunin na magbahagi ng Salita ng Diyos araw-araw.
“The Lord loves a cheerful giver.” (2 Cor 9:7)

📜 Ang lahat ng pagbasa ay hango sa opisyal na Lectionary ng Simbahang Katolika sa pamamagitan ng Awit at Papuri. Ang layunin ng Tinapay ng Buhay ay makapagbigay ng pagninilay upang mapalalim ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa Salita ng Diyos.