🕊️ Ang mga pagbasa sa ibaba ay bahagi ng opisyal na Liturgiya ng Salita sa Simbahang Katolika. Ibinahagi ito dito upang makatulong sa pagninilay ng mga mambabasa. Ang mga teksto ay hango sa Awit at Papuri.

Miyerkules, Disyembre 10, 2025

Wednesday of the 2nd Week of Advent (Violet)

UNANG PAGBASA
Isaias 40, 25-31

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias

Saan ninyo ngayon ipaparis ang Diyos?
Siya’y kanino itutulad?
Tumingin kayo sa sangkalangitan.
Sino ba ang lumikha ng mga bituin?
Sino ba ang sa kanila’y nagpapakilos
at isa-isang tumatawag sa kanilang pangalan?
Dahil sa kanyang kapangyarihan,
isa ma’y wala siyang nakaligtaan.
Israel, bakit ikaw ay nagrereklamo
na tila di alintana ng Panginoon
ang kabalisahan mo,
at tila di pansin ang iyong kaapihan?
Di ba ninyo alam, di ba ninyo talos,
na itong Panginoon ang walang hanggang Diyos?
Siya ang lumikha ng buong daigdig,
hindi siya napapagod;
sa isipan niya’y walang makatatarok.
Ang mga mahina’t napapagal ay pinalalakas.
Kahit kabataan
ay napapagod at nanlulupaypay.
Ngunit ang nagtitiwala sa Panginoon
ay magpapanibagong sigla.
Ang lakas nila’y matutulad
sa walang pagod na pakpak ng agila.
Sila’y tatakbo nang tatakbo
ngunit di manghihina,
lalakad nang lalakad
ngunit hindi mapapagod.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 102, 1-2. 3-4. 8 at 10

Panginoo’y papurihan,
aba kong sariling buhay.

Panginoo’y papurihan, purihin mo, kaluluwa,
ang pangalan niyang banal purihin mo sa tuwina.
Ikaw, aking kaluluwa, ang Diyos ay papurihan,
at huwag mong lilimutin yaong kanyang kabutihan.

Panginoo’y papurihan,
aba kong sariling buhay.

Ang lahat kong kasalana’y siya ang nagpapatawad,
ang anumang aking sakit, ginagamot niyang lahat.
Sa bingit ng kamatayan ako ay inililigtas,
at pinagpapala ako sa pag-ibig niya’t habag.

Panginoo’y papurihan,
aba kong sariling buhay.

Kay ganda ng kalooban, mahabagin itong Diyos,
kung magalit ay banayad, kung umibig nama’y lubos.
Kung siya ay magparusa, di katumbas ng pagsuway;
di na tayo sinisingil sa nagawang kasalanan.

Panginoo’y papurihan,
aba kong sariling buhay.

ALELUYA

Aleluya! Aleluya!
Panginoon nagliligtas
sa ati’y darating tiyak
mapalad s’yang makaharap.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Mateo 11, 28-30

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus: “Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na napapagal at nabibigatan sa inyong pasanin, at kayo’y pagpapahingahin ko. Pasanin ninyo ang aking pamatok, at mag-aral kayo sa akin; ako’y maamo at mababang-loob at makasusumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong kaluluwa. Sapagkat maginhawang dalhin ang aking pamatok, at magaan ang pasaning ibibigay ko sa inyo.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Source: Awit at Papuri

REFLECTION — Wednesday of the Second Week of Advent

Mga kapatid, Mga Ka-Tinapay ng Buhay, habang binabasa ko ang mga talata ngayon, parang may isang malalim na buntong-hininga na unti-unting lumuluwag sa dibdib. Kasi minsan, sa gitna ng mga ginagawa natin sa parokya, sa pamilya, sa trabaho, napapagod din tayo—hindi lang katawan, kundi pati puso.

At ang pakiramdam minsan: “Lord, nakikita Mo pa ba ‘to? Napapansin Mo pa ba ako?”
At dito, dito mismo sumasagot ang Diyos—hindi sa sigaw, kundi sa banayad na paalala:
“Alam Ko. At hindi Ako napapagod.”

SA UNANG PAGBASA — Isaias 40, 25-31

Napakaganda ng tanong ni Isaias:
“Saan ninyo ipaparis ang Diyos?”
Walang makatapat. Walang kasing-lakas. Walang kasing-tapat.

At parang sinasabi ng Diyos sa Israel:
“Anak, bakit mo iniisip na hindi Kita nakikita? Na hindi Kita tinutulungan? Na hindi Kita kasama?”

Mga kapatid, sa totoo lang, marami sa atin ngayon ang gano’n ang pinagdadaanan:

✅may bigat na hindi masabi
✅may pagod na hindi makapangalan
✅may dasal na parang hindi sinasagot
✅may pangarap na parang hindi gumagalaw

Pero ang sagot ni Isaias ay napakatatag:
“Ang Panginoon ay walang hanggang Diyos. Hindi Siya napapagod.”

Tayo napapagod.
Tayo nauubos.
Tayo minsan gusto nang sumuko.

Pero ang Diyos? Hindi. Hindi kailanman.

At ang pangako pa Niya:

✅ ang mahina, palalakasin
✅ang napapagod, bibigyan ng sigla
✅ang mga bumabagsak, iaahon

At eto, Mga Ka-Tinapay, ang isang napakagandang imahe:
“Magpapanibagong sigla… tulad ng pakpak ng agila.”

Ang agila, kapag pagod na, hindi lumalaban sa hangin. Ibinubuka niya ang pakpak at hinahayaan ang hangin na siyang mag-angat sa kanya.
Ganoon din tayo.
Hindi sa lakas natin umaangat, kundi sa lakas ng Diyos na hindi nauubos.

SA SALMO — “Panginoo’y papurihan, aba kong sariling buhay.”

Parang isang personal na kwento ang Salmo ngayon. Isang taong tumikim ng pagod, pagkakasala, at paggaling.

At ang napakasarap sa bahagi ng Salmo:

✅Pinatatawad ng Diyos ang lahat ng kasalanan
✅Ginagamot Niya ang lahat ng sugat
✅Inililigtas Niya ang nalalapit sa kamatayan
✅At pinupuno Niya ng pag-ibig ang mga ubos na

Mga kapatid, kung minsan kasi, ang pinakamabigat ay hindi yung trabaho—kundi yung mga hindi natin mapatawad sa sarili.
Pero sabi ng Salmo:
“Huwag mong lilimutin ang Kanyang kabutihan.”
Kasi ang Diyos, hindi nagtatala ng mali ninyo.
Tayo ang madalas magtago sa sarili nating kahihiyan.

AT SA EBANGHELYO NAMAN — Mateo 11, 28-30

Mga Ka-Tinapay ng Buhay… ito na yata ang isa sa pinakamalambing na salita ni Hesus sa buong Ebanghelyo:

“Lumapit kayo sa akin…”

Hindi:

✅Lumapit kayo kapag mabait kayo.
✅Lumapit kayo kapag maayos na ang lahat.
✅Lumapit kayo kapag malakas kayo.

Hindi.
Ang tawag Niya ay para sa mga:

✅napapagod
✅nabibigatan
✅nalulumbay
✅sugatan
✅nag-iisa

At ang pangako Niya:
“Kayo’y pagpapahingahin ko.”

Mga kapatid, sa ministeryo at paglilingkod, ang dami nating pasan.
Minsan kahit nagdadasal ka, hindi ka naman talaga nagpapahinga—nagdadasal ka pero may kaba, may pressure, may takot.

Pero si Hesus, ang alok Niya ay kapahingahan na hindi lang sa katawan—
kundi kapahingahan ng kaluluwa.

At bakit magaan ang pamatok Niya?
Dahil hindi Niya tayo pinapaako nang mag-isa.
Kasama Siya.
Humihila Siya kasama mo.
At Siya ang may mas mabigat na parte ng pamatok.

PERSONAL PAGNINILAY

Mga kapatid, marami talagang araw na parang drained na drained tayo. Bilang isang naglilingkod sa Simbahan, ramdam ko rin yung kombinasyon ng pagod, pressure, at minsan pagka-burnout. Hindi mo naman sasabihin sa lahat, pero alam na alam ng Diyos yung nilalaman ng puso.

At ngayong araw, parang sinasabi Niya sa atin:
“Anak, hindi Kita hinihingi maging malakas—hinihingi Ko lang na lumapit ka.”

Hindi tayo tinawag ni Hesus para maging perfecto.
Tinawag Niya tayo dahil pagod tayo.
Dahil kailangan natin Siya.
Dahil gusto Niya tayong pasiglahin muli, gaya ng agila.

Kaya kung mabigat ang mundo mo ngayon,
kung may bigat na hindi mo masabi kanino man,
kung may pressure na nakakasakal—
ito ang imbitasyon Niya:
“Lumapit ka.”

Tara na at Manalangin tayo

Panginoon, aming Pastol at aming Kapahingahan,
lumalapit kami sa Iyo ngayon, dala ang aming pagod,
ang aming takot, at ang mga pasaning hindi namin kayang buhatin.

Turuan Mo kaming huminga muli.
Turuan Mo kaming magpahinga sa Iyong piling.
Turuan Mo kaming magtiwala sa Iyong lakas
kapag ubos na ang amin.

Panginoon, gawin Mo kaming tulad ng agila—
umaangat hindi sa sariling lakas,
kundi sa hangin ng Iyong Espiritu.
Amen.

🙏 Support Tinapay ng Buhay

Ang inyong munting tulong ay malaking biyaya upang magpatuloy ang aming layunin na magbahagi ng Salita ng Diyos araw-araw.
“The Lord loves a cheerful giver.” (2 Cor 9:7)

📜 Ang lahat ng pagbasa ay hango sa opisyal na Lectionary ng Simbahang Katolika sa pamamagitan ng Awit at Papuri. Ang layunin ng Tinapay ng Buhay ay makapagbigay ng pagninilay upang mapalalim ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa Salita ng Diyos.