🕊️ Ang mga pagbasa sa ibaba ay bahagi ng opisyal na Liturgiya ng Salita sa Simbahang Katolika. Ibinahagi ito dito upang makatulong sa pagninilay ng mga mambabasa. Ang mga teksto ay hango sa Awit at Papuri.

Lunes, Disyembre 1, 2025

Monday of the First Week of Advent (Violet)

UNANG PAGBASA
Isaias 2, 1-5

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias

Ito ang pangitain ni Isaias na anak ni Amoz tungkol sa Juda at sa Jerusalem:

Sa mga huling araw,
ang bundok na kinatatayuan ng Templo ng Panginoon
Ay mamumukod sa taas sa lahat ng bundok.
Daragsa sa kanya ang lahat ng bansa.
Ang maraming taong lalapit sa kanya ay magsasabi ng ganito:
“Halikayo, umahon tayo sa bundok ng Panginoon, sa Templo ng Diyos ni Jacob,
upang malaman natin ang kanyang mga daan at matuto tayong lumakad sa kanyang mga landas.
Sapagkat sa Sion magmumula ang Kautusan, at sa Jerusalem, ang salita ng Panginoon.”
Siya ang mamamagitan sa mga bansa at magpapairal ng kapayapaan.
Kung magkagayon, gagawin na nilang sudsod ang kanilang mga tabak,
at karit ang kanilang mga sibat.
Wala nang magsasanay sa pakikibaka at mawawala na ang mga digmaan.
Halina kayo, sambahayan ni Jacob, at tayo’y lumakad sa liwanag ng Panginoon.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 121, 1-2. 3-4a. (4b-5. 6-7.) 8-9

Masaya tayong papasok
sa tahanan ng Poong D’yos.

Ako ay nagalak, sa sabing ganito:
“Sa bahay ng Poon ay pumasok tayo!”
Sama-sama kami matapos sapitin,
ang pintuang-lungsod nitong Jerusalem.

Masaya tayong papasok
sa tahanan ng Poong D’yos.

Yaong Jerusalem, kay ganda ng anyo,
maganda ang ayos nang muling matayo.
Dito umaahon ang lahat ng angkan,
lipi ni Israel upang magsambahan.

Masaya tayong papasok
sa tahanan ng Poong D’yos.

Ang hangad, ang Poon ay pasalamatan,
pagkat ito’y utos na dapat gampanan.
Doon din naroon ang mga hukuman
at trono ng haring hahatol sa tanan.

Masaya tayong papasok
sa tahanan ng Poong D’yos.

Ang kapayapaan nitong Jerusalem,
sikaping ang poon yao’y idalangin:
“Ang nangagmamahal sa iyo’y pagpalain.
Pumayapa nawa ang banal na bayan,
at ang palasyo mo ay maging tiwasay.”

Masaya tayong papasok
sa tahanan ng Poong D’yos.

Dahilan sa aking kasama’t katoto,
sa ‘yo Jerusalem, ang sabi ko’y ito:
“Ang kapayapaa’y laging sumaiyo.”
Dahilan sa templo ng Poon, ating Diyos,
ang aking dalangi’y umunlad kang lubos.

Masaya tayong papasok
sa tahanan ng Poong D’yos.

ALELUYA
Salmo 79, 4

Aleluya! Aleluya!
Halina’t kami’y sagipin
Panginoong Diyos namin
Manunubos na maningning.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Mateo 8, 5-11

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, pagpasok ni Hesus sa Capernaum, lumapit ang isang kapitang Romano at nakiusap sa kanya: “Ginoo, ang alipin ko po’y naparalisis. Siya’y nararatay sa amin at lubhang nahihirapan.” “Paroroon ako at pagagalingin siya,” sabi ni Hesus. Ngunit sumagot sa kanya ang kapitan, “Ginoo, hindi po ako karapat-dapat na puntahan pa ninyo sa aking bahay. Sabihin po lamang ninyo at gagaling na ang aking alipin. Ako’y nasa ilalim ng mga nakatataas na pinuno, at ako naman ay may nasasakupang mga kawal. Kung sabihin ko sa isa, ‘Humayo ka!’ siya’y humahayo; at sa iba, ‘Halika!’ siya’y lumalapit; at sa aking alipin, ‘Gawin mo ito!’ at ginagawa niya.” Namangha si Hesus nang marinig ito, at sinabi niya sa mga taong sumusunod sa kanya, “Sinasabi ko sa inyo, na hindi ako nakatagpo kahit sa Israel ng ganito kalaking pananalig. Tandaan ninyo: marami ang darating buhat sa silangan at kanluran at dudulog sa hapag na kasalo nina Abraham, Isaac at Jacob sa kaharian ng langit.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Source: Awit at Papuri

REFLECTION

Monday of the First Week of Advent — Violet

Mateo 8:5-11

“Pananampalatayang Nagpapagaling”

Mga kapatid ko kay Kristo at mga Ka-Tinapay ng Buhay, ngayong unang Lunes ng Adbiyento, ang liturhiya natin ay parang marahang kumakatok sa pintuan ng ating puso at sinasabing:

“Maghanda ka, sapagkat darating ang Panginoon.”

At ang paghahandang ito ay hindi tungkol sa dekorasyon, ilaw, o kung ano’ng bibilhin sa Pasko…
kundi paghahanda ng puso — pusong marunong maniwala, sumunod, at magtiwala kahit hindi nakikita ang sagot.

SA UNANG PAGBASA (Isaias 2:1-5)

“Lumakad tayo sa liwanag ng Panginoon.”

Ang propetang Isaias ay nagpapakita ng napakagandang larawan—ang mga bansa, mga dating nag-aaway, ngayon ay naglalakad na magkakasama papunta sa bundok ng Diyos.

At doon mangyayari ang hindi kayang gawin ng tao:

• Ang tabak ay gagawing sudsod
• Ang sibat ay gagawing karit
• Wala nang magsasanay sa digmaan

Ibig sabihin:
Ang Panginoon lamang ang tunay na nagbibigay ng kapayapaan.

Mga kapatid ko kay Kristo at mga Ka-Tinapay ng Buhay…

Hindi ba ganyan din ang ating buhay?
Ang mga “tabak” natin — tampuhan, alitan, galit, inggit, sama ng loob — kailangan ding maging “sudsod”:
mga kasangkapan ng pagtatanim, pag-unlad, at pakikipagkapwa.

Kung gusto nating maranasan ang tunay na kapayapaan ngayong Adbiyento, hindi sapat ang simpleng pagdarasal lang.
Kailangan nating lumakad.
Hindi sinabi ni Isaias: “Maghintay tayo ng liwanag.”
Ang sabi niya:
“Lumakad tayo sa liwanag ng Panginoon.”

Ang liwanag ay hindi basta dumarating — hinahanap, pinupuntahan, sinisikap.

SA SALMO: “Masaya tayong papasok sa tahanan ng Poon.”

Ang Jerusalem dito ay larawan ng tahanan ng Diyos, ang lugar kung saan may kapayapaan, kaayusan, at katarungan.

Mga kapatid ko kay Kristo at mga Ka-Tinapay ng Buhay…

Tanungin natin ang sarili:
“Masaya ba akong pumasok sa tahanan ng Diyos?”
O baka mas masaya pa ako sa ibang bagay kaysa sa paglapit sa Kanya?

Adbiyento ito—panahon para muling ibalik ang tuwa sa pagdalo sa Misa, sa pagdarasal, sa pagbasa ng Salita.

SA MABUTING BALITA (Mateo 8:5-11)

“Ginoo, hindi ako karapat-dapat…”

Ito ang isa sa pinakamagagandang eksena sa Ebanghelyo.

Isang kapitang Romano —
dayuhan,
hindi Hudyo,
hindi kabilang sa mga “taong religyoso” —
ang nagpakita ng pananampalatayang higit pa sa mga inaasahan.

At ito ang tatlong mahalagang aral na napapanahon ngayong Adbiyento:

1. Ang totoong pananampalataya ay may kasamang kababaang-loob.

Hindi niya sinabi:

• “Karapat-dapat akong tulungan.”
• “Mataas ako, sundalo ako, kapitan ako.”

Ang sabi niya:
“Ginoo, hindi ako karapat-dapat…”

Mga kapatid ko kay Kristo at mga Ka-Tinapay ng Buhay…

Maraming himala sa buhay ang hindi natin nararanasan
hindi dahil ayaw ibigay ng Diyos,
kundi dahil minsan masyado tayong umaasa sa sarili nating galing.

Ang taong marunong yumuko sa Diyos ay kayang itaas ng Diyos.

2. Ang pananampalataya ay hindi kailangan ng pisikal na presensya— sapat ang salita Niya.

“Sabihin mo lamang at gagaling na ang aking alipin.”

Ito ang puso ng Adbiyento:
pananampalatayang nagtitiwala sa Salita ng Diyos kahit hindi pa nakikita ang sagot.

Kung ang salita ng Diyos ay mas makapangyarihan kaysa sakit, distansya, at kahinaan—
higit pa nitong kayang pagalingin ang ating:

• sugat ng puso
• trauma
• takot
• pagkukulang
• relasyong wasak
• pamilya na may lamat

Tandaan natin:
Ang Salita ng Diyos ay hindi napupundi, hindi naluluma, at hindi pumapalya.

3. Darating ang marami sa “silangan at kanluran.”

Ang sinasabi ni Hesus:
Ang biyaya ng Diyos ay hindi para sa iilan lamang.
Ito’y para sa lahat.

Kahit sino pa tayo—
kahit gaano karumi ang nakaraan
kahit gaano kaputla ang ating pananalangin
kahit gaano kahina ang ating pagsunod—
basta lumapit tayo, may lugar tayo sa mesa ng Panginoon.

PERSONAL REFLECTION

Mga kapatid ko kay Kristo at mga Ka-Tinapay ng Buhay…

Habang binabasa ko ang Ebanghelyo ngayon, napaisip ako:
Kailan ako huling naniwala na sapat na ang Salita ng Diyos?

Minsan kasi, malakas tayo magdasal, pero mahina magtiwala.
Minsan mas paniwalaan pa natin ang problema kaysa sa pangako ng Panginoon.
Minsan mas nakikita natin ang hirap kaysa sa pag-asa.

Pero ngayong Adbiyento…
ang tawag Niya ay simple:
“Magtiwala ka.”

Hindi Niya hinihingi na maging perpekto tayo.
Hindi Niya hinihingi na maging malakas tayo.
Ang kailangan lang…
isang pusong marunong umamin na:
‘Panginoon, hindi ako karapat-dapat,
pero ako’y naniniwala sa Iyo.’”

At doon nagsisimula ang himala.

Manalangin Tayo

Panginoong Hesus,
sa unang Lunes ng Adbiyento,
hinihiling namin ang pananampalatayang katulad ng kapitang Romano—
mapagkumbaba, nagtitiwala, at buo.

Turuan Mo kaming lumakad sa Iyong liwanag,
iwanan ang tabak ng galit,
ang sibat ng alitan,
at yakapin ang kapayapaan na mula lamang sa Iyo.

Panginoon,
sabihin Mo lamang ang Salita,
at pagalingin Mo ang aming mga sugat—
sa puso, sa pamilya, sa buhay, at sa kalooban.

Gawin Mo kaming handa sa Iyong pagdating,
hindi sa panlabas na paghahanda,
kundi sa pusong nananalig at sumusunod.

Amen.

🙏 Support Tinapay ng Buhay

Ang inyong munting tulong ay malaking biyaya upang magpatuloy ang aming layunin na magbahagi ng Salita ng Diyos araw-araw.
“The Lord loves a cheerful giver.” (2 Cor 9:7)

📜 Ang lahat ng pagbasa ay hango sa opisyal na Lectionary ng Simbahang Katolika sa pamamagitan ng Awit at Papuri. Ang layunin ng Tinapay ng Buhay ay makapagbigay ng pagninilay upang mapalalim ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa Salita ng Diyos.