🕊️ Ang mga pagbasa sa ibaba ay bahagi ng opisyal na Liturgiya ng Salita sa Simbahang Katolika. Ibinahagi ito dito upang makatulong sa pagninilay ng mga mambabasa. Ang mga teksto ay hango sa Awit at Papuri.
Miyerkules, Nobyembre 19, 2025
Wednesday of the Thirty-third Week in Ordinary Time (Green)
UNANG PAGBASA
2 Macabeo 7, 1. 20-31
Pagbasa mula sa Ikalawang aklat ng Macabeo
Noong mga araw na iyon, isang ina at ang kanyang pitong anak na lalaki ang ipinahuli ng hari. Sila’y pinahirapan para piliting kumain ng karneng baboy na ipinagbabawal ng Diyos.
Ang di malilimot at higit na kahanga-hanga ay ang ina. Nasaksihan nito ang sunud-sunod na pagpaparusang ginawa sa kanyang pitong anak hanggang sa ang mga ito’y mamatay sa loob lamang ng isang oras. Ngunit hindi nasira ang kanyang loob dahil nagtitiwala siya sa Panginoon. Malakas ang kanyang loob kahit na siya’y babae; kasintapang siya ng lalaki. Sa wika ng kanyang mga ninuno, isa-isa niyang pinalakas ang loob ng kanyang mga anak. Ganito ang sabi niya, “Hindi ko alam kung paano kayo naging tao sa aking sinapupunan. Hindi ako ang naglagay ng iba’t ibang sangkap ng inyong katawan at nagbigay sa inyo ng buhay. Ang lumikha ng buong santinakpan ang siya ring lumilikha ng tao at lahat ng bagay. Dahil sa kanyang kagandahang-loob ay ibabalik niyang muli ang inyong hininga at buhay, yamang hindi ninyo inaalintana ang sariling buhay dahil sa kanyang Kautusan.”
Sa pandinig ni Antioco, ang pangungusap na ito ng ina ay isang pag-aglahi sa kanya, kaya’t sinikap niyang mahimok ang bunsong anak ng babae na talikdan ang kanyang relihiyon. Ipinangako niya na payayamanin siya at patatanyagin; pagkakalooban pa ng mataas na tungkulin at ituturing na isang kaibigan ng hari. Subalit hindi siya inintindi ng anak, kaya’t nilapitan ng hari ang ina. Sinabi niyang payuhan nito ang anak kung gusto niyang ito’y mabuhay. Sa kahihimok ng hari, napahinunod ang ina na kausapin ang anak. Bilang pag-uyam sa malupit na hari, dumikit siya sa kanyang anak at pabulong na kinausap ito sa sariling wika, “Anak, mahabag ka sa iyong ina na siyam na buwang nagdala sa iyo sa kanyang sinapupunan. Tatlong taon kitang pinasuso. Pinalaki kita, pinapag-aral at inaruga hanggang ngayon. Masdan mo ang kalangitan at ang daigdig at lahat ng bagay na naroon. Alam mong ang lahat ng iyan ay nilikha ng Diyos, tulad din naman ng sangkatauhan. Huwag kang matakot sa berdugong ito. Ipakita mong karapat-dapat ka sa iyong mga kapatid na nagdusa hanggang kamatayan, upang sa muling pagkabuhay ay makapiling kita kasama nila.”
Hindi pa man natatapos magsalita ang ina, sinabi ng anak, “Ano pang iyong hinihintay, Haring Antioco? Hindi ko susundin ang utos mo; ang susundin ko’y ang mga utos na ibinigay ng Diyos sa pamamagitan ni Moises! Ikaw ang may kagagawan ng lahat ng pagpapahirap na ito sa mga Judio! Ngunit tandaan mo na hindi ka makatatakas sa parusa ng Diyos!”
Ang Salita ng Diyos.
SALMONG TUGUNAN
Salmo 16, 1. 5-6. 8b at 15
Paggising ko, Poong sinta,
sa piling mo’y magsasaya.
Dinggin mo po, Panginoon, ang tapat kong panawagan,
Poon, ako ay dinggin mo, sa daing ko na tulungan;
pagkat ako’y taong tapat, di nandaya kailanman,
kaya ako’y sumasamong dalangin ko ay pakinggan.
Paggising ko, Poong sinta,
sa piling mo’y magsasaya.
Palagi kong sinusundan ang landas mong itinakda,
hindi ako lumilihis sa kanan man o kaliwa.
Ang daing ko, Panginoon, ay lagi mong dinirinig,
kaya ako’y dumudulog at sa iyo humihibik.
Paggising ko, Poong sinta,
sa piling mo’y magsasaya.
Kung paanong sa mata mo’y lubos ang ‘yong pag-iingat,
gayun ako ingatan mo sa lihim ng iyong pakpak.
Yamang ako ay matuwid, ang mukha mo’y mamamalas
kapag ako ay nagising, sa piling mo’y magagalak.
Paggising ko, Poong sinta,
sa piling mo’y magsasaya.
ALELUYA
Juan 15, 16
Aleluya! Aleluya!
Hinirang tayo ni Kristo
upang mamungang totoo
bilang mabubuting tao.
Aleluya! Aleluya!
MABUTING BALITA
Lucas 19, 11-28
Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas
Noong panahong iyon, isinaysay ni Hesus ang isang talinghaga sa mga nakarinig ng una niyang pangungusap. Ginawa niya ito sapagkat malapit na siya sa Jerusalem, at ang akala ng mga tao ay itatatag na ang kaharian ng Diyos. Sabi niya: “May isang mahal na taong nagtungo sa malayong lupain upang gawing hari at magbalik pagkatapos niyon. Bago siya umalis, tinawag niya ang sampu sa kanyang mga alipin. Binigyan niya ang mga ito ng tig-iisang salaping ginto at sinabihan sila, ‘Ipangalakal ninyo iyan hanggang sa pagbabalik ko.’ Poot na poot naman sa kanya ang kanyang mga kababayan, kaya’t pagkaalis niya, nagsugo sila ng mga kinatawan upang sabihin sa kinauukulan: ‘Ayaw naming maging hari ang taong ito!’
“Ngunit ginawa ring hari ang taong iyon. Umuwi siya pagkatapos, at ipinatawag ang mga aliping binigyan niya ng salaping ginto, upang malaman kung gaano ang tinubo ng bawat isa. Lumapit sa kanya ang una at ang sabi, ‘Panginoon, ang salapi ninyong ginto ay nagtubo ng sampu.’ ‘Magaling,’ sagot niya. ‘Mabuting alipin! Yamang naging matapat ka sa kakaunting bagay, pamamahalain kita sa sampung bayan.’ Lumapit ang ikalawa at ang sinabi, ‘Panginoon, ang inyong salaping ginto ay nagtubo ng lima.’ At sinabi niya sa kanya, ‘Mamamahala ka sa limang bayan.’ Lumapit ang isa pang alipin at nagsabi, ‘Panginoon, heto po ang inyong salaping ginto. Binalot ko po sa panyo at itinago. Natatakot po ako sa inyo, sapagkat napakahigpit ninyo; kinukuha ninyo ang hindi sa inyo, at inaani ang hindi ninyo inihasik.’ Sinagot siya ng kanyang panginoon, ‘Masamang alipin! Sa salita mong iyan kita hahatulan. Alam mo palang ako’y mahigpit. Sinabi mo, kinukuha ko ang hindi sa akin at inaani ko ang hindi ko inihasik. Bakit hindi mo inilagay sa bangko ang aking salapi? Pagbabalik ko, sana’y may tinubo ang puhunang ito.’ At sinabi niya sa mga naroroon, ‘Kunin ninyo sa kanya ang salaping ginto, at ibigay sa may sampu.’ ‘Panginoon, siya po’y mayroon nang sampung salaping ginto!’ wika nila. ‘Sinasabi ko sa inyo: ang bawat mayroon ay bibigyan pa, ngunit ang wala, kahit ang kakaunting nasa kanya ay kukunin pa. Tungkol naman sa mga kaaway kong aayaw na ako’y maghari sa kanila – dalhin ninyo dito at patayin sa harapan ko!’”
Pagkasabi nito, nagpauna si Hesus patungong Jerusalem.
Ang Mabuting Balita ng Panginoon.
Source: Awit at Papuri
Reflection
Miyerkules – Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon
“Tapat sa Maliit, Katiwala sa Malaki.”
Ngayong araw, pinagsasama ng liturhiya ang dalawang napakalalim na larawan:
1️⃣ Ang ina at pitong magkakapatid na nag-alay ng buhay upang maingatan ang utos ng Diyos,
2️⃣ At ang talinghaga ni Jesus tungkol sa mga alipin na pinagkatiwalaan ng salaping ginto.
Bagama’t magkaiba ng kuwento, iisang mensahe ang kanilang ibinubulong sa atin:
Ang totoong pananampalataya ay hindi lamang nasa salita—nakikita ito sa katapatan, tapang, at pag-ibig sa Diyos.
SA UNANG PAGBASA — 2 Mac 7:1, 20–31
“Ang Diyos na lumikha sa iyo ay Siya ring magbabalik ng iyong buhay.”
Sa unang pagbasa, tagos-puso ang eksena: isang ina na unti-unting nakikitang isinasakripisyo ng kanyang mga anak ang kanilang buhay para sa Diyos. At sa halip na panghinaan ng loob, siya pa mismo ang nagpapalakas ng loob nila.
Ipinapaalala ng inang ito:
- Hindi tayo nabubuhay lamang para sa mundong ito.
- May Diyos na lumikha, nagmamahal, at muling magbubuhay sa atin.
- Ang buhay ay hindi pinakamataas na kabutihan—ang katapatan sa Diyos ang tunay na yaman.
Isipin mo ang puso ng isang ina sa eksenang ito:
Hindi niya tinalikuran ang pag-ibig sa anak, pero mas mataas ang pag-ibig niya sa Diyos na pinagmulan ng lahat.
Sa sarili nating panahon, bihira tayong harapin ng literal na persecution…
ngunit araw-araw tayong sinusubok:
- Tapat ka ba kahit walang nakakakita?
- Pinagtatanggol mo ba ang pananalig mo kapag may pumupuna?
- Pinipili mo ba ang tama kahit may kapalit?
Ang unang pagbasa ay hindi lang tungkol sa katapangan—
ito ay tungkol sa katapatan hanggang dulo.
SA MABUTING BALITA — Lk 19:11–28
“Ang bawat tapat sa maliit, bibigyan pa.”
Sa Ebanghelyo, ibinigay ng panginoon ang tig-iisang salaping ginto sa sampung alipin.
Ang iba — nagtrabaho, nagpalago, nagpakita ng sipag at katapatan.
Ngunit ang isa — itinago at walang ginawa.
Hindi dahil sa natatakot siya, kundi dahil wala siyang tiwala sa kanyang Panginoon.
Marami sa atin ang tulad ng aliping iyon:
- May talento pero hindi ginagamit
- May pagkakataon pero hindi pinahahalagahan
- May pananampalataya pero hindi isinasabuhay
- May misyon pero tinatago
Hindi hinihingi ng Diyos ang malaking tagumpay.
Ang hinihingi Niya ay katapatan.
Ang Diyos ay hindi naghahanap ng “perfect performance.”
Ang hinahanap Niya ay:
- puso na handang maglingkod
- kamay na handang kumilos
- pananampalatayang may gawa
- at katapatang hindi natitinag kahit kaunti lang ang hawak natin.
Ang isang salaping ginto na ibinigay sa atin ay maaaring:
- talento
- oras
- oportunidad
- pamilya
- kabaitan
- posisyon
- pananampalataya
- o mismong buhay mo.
Ang tanong:
Ano ang ginagawa mo sa ipinagkatiwala sa iyo ng Diyos?
Sa Kabuohang pagninilay natin
Ang unang pagbasa ay tungkol sa pagtatapat hanggang kamatayan.
Ang Ebanghelyo ay tungkol sa pagtatapat sa mga simpleng bagay.
Magkaiba ang bigat, pero iisa ang aral:
Ang tapat sa Diyos—sa maliit at sa malaki—ay pinagpapala, pinalalakas, at ginagawang tunay na anak at katiwala ng Kanyang Kaharian.
Ang pananampalataya ay hindi sinusukat sa dami ng kaalaman, kundi sa katapatan ng puso.
Kung ang inang Hebreo ay tapat sa gitna ng kamatayan,
ikaw, ako—tayong lahat—ay tinatawag na maging tapat sa gitna ng ordinaryong buhay.
Manalanganin Tayo
Panginoon, bigyan mo ako ng pusong tapat:
tapat sa maliit, tapat sa araw-araw, tapat sa Iyong salita,
tapat kahit walang nakakakita.
Turuan mo akong gamitin ang talentong ibinigay Mo,
hindi para sa aking sarili, kundi para sa Iyong kaluwalhatian.
Amen.
🙏 Support Tinapay ng Buhay
Ang inyong munting tulong ay malaking biyaya upang magpatuloy ang aming layunin na
magbahagi ng Salita ng Diyos araw-araw.
“The Lord loves a cheerful giver.” (2 Cor 9:7)
📜 Ang lahat ng pagbasa ay hango sa opisyal na Lectionary ng Simbahang Katolika sa pamamagitan ng Awit at Papuri. Ang layunin ng Tinapay ng Buhay ay makapagbigay ng pagninilay upang mapalalim ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa Salita ng Diyos.

