🕊️ Ang mga pagbasa sa ibaba ay bahagi ng opisyal na Liturgiya ng Salita sa Simbahang Katolika. Ibinahagi ito dito upang makatulong sa pagninilay ng mga mambabasa. Ang mga teksto ay hango sa Awit at Papuri.

Martes, Nobyembre 18, 2025

Tuesday of the Thirty-third Week in Ordinary Time (Green)

UNANG PAGBASA
2 Macabeo 6, 18-31

Pagbasa mula sa Ikalawang aklat ng Macabeo

Noong mga araw na iyon, may isang matanda at iginagalang na guro ng Kautusan. Siya si Eleazar. Nakatuwaan nilang siya ay pakanin ng baboy, kaya’t pinilit siyang magbuka ng bibig. Sa pag-iwas niyang makapitan ng kasamaan, pinili na niya ang mamatay na marangal. Kaya’t ang pagkaing pilit na isinubo ay kanyang iniluwa. Pagkatapos, siya na ang kusang lumapit sa inihandang pagpaparusahan sa kanya. Ipinakita niya na dapat maglakas-loob ang sinuman na tumangging kumain ng pagkaing labag sa kautusan, kahit ito’y mangahulugan ng kanyang kamatayan.

Ang mga napag-utusang magbigay kay Eleazar ng pagkaing labag sa Kautusan ay dati na niyang mga kakilala. Kaya’t dahil sa pagmamalasakit nila kay Eleazar, kinausap nila siya nang lihim. Pinapaghanda nila siya ng karneng hindi ipinagbabawal, at ipinayo na magkunwari siyang ang karneng baboy na ibibigay sa kanya ang kakanin niya, ngunit ang totoo, ang dala niya ang kanyang kakanin. Sa paraang ito, maliligtas siya sa kamatayan.

Subalit ang kagandahang-loob na ito ay magalang niyang tinanggihan. Buo na ang kanyang pasiya. Matanda na siya at maputi na ang kanyang buhok. Naalaala niyang sapul pagkabata’y naging tapat siya sa Kautusan ng Diyos. Kaya’t sumagot siya, “Patayin na ninyo ako ngayon din. Sa gulang kong ito’y hindi na dapat magkunwari pa. Ano na lang ang sasabihin ng mga kabataan kung hindi ako mananatiling tapat? Hindi ba sasabihin nila na kung kailan ko inabot ang siyamnapung taon ay saka ko pa tinalikdan ang aking relihiyon! Kung ako’y magtaksil para lamang madugtungan ng kaunti ang aking buhay, para ko na ring iniligaw ang mga kabataan at binigyang-kahihiyan ang aking katandaan. Maaaring maiwasan ko ang parusa ng tao, ngunit sa mabuhay ako o mamatay, hindi ako makaiiwas sa parusa ng Makapangyarihan sa lahat. Kaya’t tatanggapin ko na ngayon ang marangal na kamatayan na siyang magiging putong ng aking katandaan. Sa gayun, mag-iiwan ako ng isang dakilang halimbawa sa mga kabataan – ang marangal at buong pusong paghahandog ng buhay alang-alang sa banal na utos ng Diyos.”

Matapos niyang sabihin ito, lumapit agad siya sa inihandang pagpapatayan sa kanya. Ang mga kaibigang nagmalasakit sa kanya ay nainis na rin; para sa kanila’y kaululan lamang ang mga sinabi niya. Kaya’t ginulpi nila siya hanggang sa mamatay. Ngunit bago nalagutan ng hininga, sinabi ni Eleazar, “Ang Panginoon ang nakababatid ng lahat. Alam niya ang katakut-takot na hirap na tiniis ko sa pagpaparusang ito, kahit ito’y maaaring maiwasan ko. Alam din niyang maligaya kong tiniis itong hirap dahil sa aking pagmamahal sa kanya.”

Namatay nga si Eleazar, ngunit siya’y nag-iwan ng isang halimbawa ng pagiging uliran sa tapang at di malilimutang katangian ng pag-uugali, hindi lamang para sa mga kabataan kundi para rin sa buong bansa.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 3, 2-3. 4-5. 6-7

Ako’y itinataguyod
ng aking Panginoong D’yos.

O Panginoon ko, kay raming kaaway,
sa abang lingkod mo ay kumakalaban;
ang palagi nilang pinag-uusapan,
ako raw, O Diyos, di mo tutulungan!

Ako’y itinataguyod
ng aking Panginoong D’yos.

Ngunit ang totoo, sa lahat ng oras,
iniingatan mo at inililigtas;
sa aki’y tagumpay ang iginagawad,
mahina kong loob ay pinalalakas.
Kaya ikaw, Poon, nang aking tawagan,
sinagot mo ako sa bundok na banal.

Ako’y itinataguyod
ng aking Panginoong D’yos.

Ako ay humimlay, agad nakatulog,
ligtas na nagising ang iyong kinupkop;
libo mang kaaway, wala akong takot,
humanay man sila, sa aking palibot.
Halika, O Diyos, iligtas mo ako,
lahat kong kaaway ay pasukuin mo.

Ako’y itinataguyod
ng aking Panginoong D’yos.

ALELUYA
1 Juan 4, 10b

Aleluya! Aleluya!
Inibig tayo ng Ama,
isinugo ang Anak n’ya
bilang panubos sa sala.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 19, 1-10

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon, pumasok si Hesus sa Jerico, at naglakad sa kabayanan. Doo’y may isang mayamang puno ng mga publikano na nagngangalang Zaqueo. At pinagsikapan niyang makita si Hesus upang makilala kung sino ito. Ngunit siya’y napakapandak, at dahil sa dami ng tao, hindi niya makita si Hesus. Kaya’t patakbo siyang nagpauna at umakyat sa isang puno ng sikomoro upang makita si Hesus na magdaraan doon. Pagdating ni Hesus sa dakong iyon, siya’y tumingala at sinabi sa kanya, “Zaqueo, bumaba ka agad, sapagkat kailangan kong tumuloy ngayon sa bahay mo.” Nagmamadali siyang bumaba, at tuwang-tuwang tinanggap si Hesus. Lahat ng nakakita nito ay nagbulung-bulungan. “Nakikituloy siya sa isang makasalanan,” wika nila. Tumayo si Zaqueo at sinabi, “Panginoon, ibibigay ko po sa mga dukha ang kalahati ng aking ari-arian. At kung ako’y may nadayang sinuman, apat na ibayo ang isasauli ko sa kanya.” At sinabi sa kanya ni Hesus, “Ang kaligtasa’y dumating ngayon sa sambahayang ito; lipi rin ni Abraham ang taong ito. Sapagkat naparito ang Anak ng Tao upang hanapin at iligtas ang naligaw.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Source: Awit at Papuri

Reflection – Tuesday of the 33rd Week in Ordinary Time

“Katapatan na Hindi Nagpapanggap, at Pagbabagong Walang Takot”

Mga kapatid, ang dalawang pagbabasa natin ngayon ay parang dalawang mukha ng iisang biyaya:
ang katapatan, na ipinakita ni Eleazar, at ang pagbabagong-loob, na makikita kay Zaqueo.

Sa isang banda, si Eleazar — isang matanda, 90-anyos, ngunit mas matatag pa kaysa sa maraming kabataan.
Sa kabilang banda, si Zaqueo — pandak, makasalanan, kinaiinisan, ngunit handang magbago.

Ang isa ay tumanggi na magpanggap.
Ang isa naman ay handang magpabago.

At pareho silang minahal ng Diyos.

ELEAZAR — ANG TAPAT NA HINDI NAKIKIPAGLARO SA KASAMAAN

Isang eksena na tila mabigat at nakakatulig ang ipinakita sa Unang Pagbasa.

Si Eleazar, isang kagalang-galang na guro ng Kautusan, ay tinukso at pinilit kumain ng bawal na pagkain —
hindi para mabusog, kundi para sirain ang kanyang prinsipyo at italikod siya sa Diyos.

Ang mga kakilala pa niya ang nagtangkang magtago ng katotohanan:

“Eleazar, magkunwari ka na lang. Eto, tunay na malinis na pagkain.
Kunwari mo lang kinakain ang ipinagbabawal.”

Magandang intensyon, ngunit mali pa rin.

At dito natin nakita ang kabayanihan ni Eleazar.
Hindi dahil hero siya sa pelikula —
kundi dahil hindi niya ipagpapalit ang kanyang kaluluwa para sa kaunting ginhawa.

Para kay Eleazar:

• Mas mahalaga ang dangal kaysa sa mabuhay nang may bahid.
• Mas mahalaga ang katotohanan kaysa sa pakitang-tao.
• Mas mahalaga ang halimbawa sa kabataan kaysa sa kanyang sariling kaligtasan.

Hindi siya pumayag sa pagkukunwari dahil sabi niya:

“Sa gulang kong ito, hindi na dapat magkunwari pa.
Ano ang ituturo ko sa kabataan kung ako mismo ang unang tatalikod?”

Ano ang sinasabi sa atin ng Diyos dito?

Ang tunay na kabanalan ay hindi lumalaban sa harap ng kamera,
kundi sa likod ng pinto — kung saan ikaw at ang Diyos lang ang nakakaalam ng totoo.

ZAQUEO — ANG MAKASALANANG HINANAP NI KRISTO

Kung si Eleazar ay larawan ng katapatan,
si Zaqueo naman ay larawan ng isang pusong lumalapit sa Diyos kahit madumi.

Mayaman siya, ngunit lumaki ang kayamanan dahil sa daya at pandaraya.
Marami siyang nasaktan.
Marami siyang pinagsamantalahan.

Pero isang araw, nakarinig siyang daraan si Jesus.

At sa kabila ng kanyang kasalanan, may isang maliit na pagnanais sa puso niya:
“Sino ba talaga si Jesus?”

Madalas, sapat na ang maliit na tanong na iyon upang buksan ng Diyos ang pintuan.

Dahil pandak siya, umakyat siya sa puno — isang nakakahiya para sa isang mayamang opisyal.

Pero mas nakakahiya bang makita ng Diyos ang kasalanang tinatago natin?

At nang lumapit si Jesus, hindi Siya lumakad diretso.
Hindi Siya umiwas.

Sa halip, tumingin Siya paitaas —
sa isang tao na hindi pinapansin ng mundo.

At sinabi Niya ang pinakamagandang salita na maaaring marinig ng isang makasalanan:

“Zaqueo, bumaba ka.
Tutuloy ako sa bahay mo.”

Hindi Niya sinabing:
“Magbago ka muna.”
“O ayusin mo muna ang buhay mo.”
“O linisin mo muna ang pangalan mo.”

Hindi.
Nagmamahal ang Diyos nang hindi nag-aantay.

At doon nagbago si Zaqueo.
Hindi dahil napilit siya, kundi dahil minahal siya.

Nagbigay siya sa dukha.
Nagbayad siya ng higit pa sa ninakaw niya.
Hindi dahil may takot siya — kundi dahil nagbukas ang puso niya.

Ang pagbabago ay bunga ng pag-ibig, hindi ng panghuhusga.

MENSAHE PARA SA ATING LAHAT

1. May mga pagkakataon ba na mas madali tayong magpanggap tulad ng mungkahi kay Eleazar?

“Wala namang nakakakita.”
“Konting compromise lang.”
Pero tandaan natin:
Ang Diyos ang nakakakita ng lahat ng panlabas at panloob.

2. Katulad ba tayo ni Zaqueo — may pagnanais, pero nahihiya lumapit?

Hindi hadlang sa Diyos ang nakaraan mo.
Ang mahalaga ay kung bumabangon ka ngayon.

3. Sino tayo sa dalawang tauhang ito?

• Si Eleazar — matatag at nakatindig.
• Si Zaqueo — nagbabalik-loob.
• O yung mga tao — nagbubulung-bulungan, humuhusga, at hadlang sa pagbabago ng iba?

PERSONAL REFLECTION

Sa buhay natin ngayon, ang pagiging tapat ay parang kakaiba na.
Kapag nagsabi ka ng totoo, tatawanan ka.
Kapag nanindigan ka sa pananampalataya, tatawagin kang “masyadong relihiyoso.”
Kapag tinanggihan mo ang mali, sasabihin nilang “ang arte mo.”

Pero sinasabi ng Diyos sa atin ngayon:

“Anak, kahit wala kang kaalyado, nasa tabi mo Ako.”

At kapag ikaw ay tulad ni Zaqueo —
nahihiya, naguguluhan, at takot magbago —

sinasabi ni Jesus:
“Halika. Kahit anong gulo ng buhay mo, gusto Kong tumuloy sa bahay mo.”

Hindi Niya tinatanong kung gaano kalaki ang kasalanan mo.
Ang tanging tanong Niya: “Handa ka ba?”

Manalangin Tayo

Panginoon, turuan Mo kami maging tapat tulad ni Eleazar —
malinaw sa tama, matatag sa katotohanan,
at handang huwag magkunwari kahit mahirap.

Turuan Mo rin kaming maging bukas tulad ni Zaqueo —
handa sa pagbabago, handang umangat mula sa kasalanan,
at bukas ang puso sa biyayang ibinibigay Mo.

Pagalingin Mo ang aming sugat, patawarin ang aming pagkukulang,
at panatilihin Mo kaming tapat hanggang wakas.
Amen.

🙏 Support Tinapay ng Buhay

Ang inyong munting tulong ay malaking biyaya upang magpatuloy ang aming layunin na magbahagi ng Salita ng Diyos araw-araw.
“The Lord loves a cheerful giver.” (2 Cor 9:7)

📜 Ang lahat ng pagbasa ay hango sa opisyal na Lectionary ng Simbahang Katolika sa pamamagitan ng Awit at Papuri. Ang layunin ng Tinapay ng Buhay ay makapagbigay ng pagninilay upang mapalalim ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa Salita ng Diyos.