🕊️ Ang mga pagbasa sa ibaba ay bahagi ng opisyal na Liturgiya ng Salita sa Simbahang Katolika. Ibinahagi ito dito upang makatulong sa pagninilay ng mga mambabasa. Ang mga teksto ay hango sa Awit at Papuri.

Biyernes, Oktubre 31, 2025

Friday of the Thirtieth Week in Ordinary Time (Green)

UNANG PAGBASA
Roma 9, 1-5

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Roma

Mga kapatid, saksi ko si Kristo na katotohanan ang sinasabi ko; hindi ako nagsisinungaling. Saksi ko rin ang Espiritu Santo na malinis ang aking budhi sa sasabihin kong ito sa inyo: matindi ang aking kalungkutan at di mapawi ang pagdaramdam ng aking puso tungkol sa aking mga kalahi at mga kababayan, anupat mamatamisin kong ako’y sumpain at mawalay kay Kristo, alang-alang sa kanila. Sila’y mga Israelita at itinuring ng Diyos na mga anak niya. Nakita nila ang maliwanag na tanda na nagpapakilalang siya’y kasama nila. Sa kanila nakipagtipan ang Diyos; sa kanila rin ibinigay ang Kautusan, ang tunay na pagsamba, at ang mga pangako. Sila’y nagmula sa mga patriyarka, at sa kanilang lahi nagmula ang Kristo nang siya’y maging tao, Diyos na Kataas-taasan, na pinapupurihan magpakailanman! Amen.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 147, 12-13. 14-15. 19-20

Purihin mo, Jerusalem,
ang Panginoong butihin.

Purihin mo, Jerusalem, purihin ang Panginoon,
purihin mo ang iyong Diyos, kayong mga taga-Sion.
Yaong mga pintuan mo ay siya ang nag-iingat,
ang lahat ng iyong lingkod ay siya ang nagbabasbas.

Purihin mo, Jerusalem,
ang Panginoong butihin.

Ginagawang matahimik yaong mga hangganan mo,
bibigyan kang kasiyahan sa kaloob niyang trigo.
Kung siya ay nag-uutos, agad itong natutupad,
dumarating sa daigdig, na hindi na nagluluwat.

Purihin mo, Jerusalem,
ang Panginoong butihin.

Kay Jacob n’ya ibinibigay ang balita at pabilin,
ang tuntuni’t mga aral, ibinigay sa Israel.
Ang ganitong karapatan ay wala ang ibang bansa,
pagkat hindi nila batid ang utos na itinakda.
Purihin ang Panginoon!

Purihin mo, Jerusalem,
ang Panginoong butihin.

ALELUYA
Juan 10, 27

Aleluya! Aleluya!
Ang tinig ko’y pakikinggan
ng kabilang sa ‘king kawan,
ako’y kanilang susundan.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 14, 1-6

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Isang Araw ng Pamamahinga, si Hesus ay inanyayahang kumain sa bahay ng isang pinuno ng mga Pariseo; at binabantayan nilang mabuti ang kanyang mga kilos. Lumapit kay Hesus ang isang taong namamanas. Kaya’t tinanong niya ang mga Pariseo at ang mga dalubhasa sa Kautusan, “Naaayon ba sa Kautusan ang magpagaling sa Araw ng Pamamahinga o hindi?” Ngunit hindi sila umimik, kaya hinawakan ni Hesus ang maysakit, pinagaling saka pinayaon. Pagkatapos, sinabi niya sa kanila, “Kung kayo’y may anak o bakang mahulog sa balon, hindi ba ninyo iaahon kahit Araw ng Pamamahinga?” At hindi sila nakasagot sa tanong na ito.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

Source: Awit at Papuri

Reflection

Unang Pagbasa: Roma 9, 1–5

Sa liham ni San Pablo sa mga taga-Roma, makikita natin ang isang pusong nagdurusa para sa kanyang mga kababayan na hindi pa nakakilala nang ganap kay Kristo. Ramdam natin ang tunay na malasakit at sakripisyo ni Pablo — handa siyang mawalan ng sariling kaligtasan kung ito’y makapagliligtas sa iba. Ito ay isang halimbawa ng ganap na pag-ibig at malasakit na Kristiyano, isang pusong handang mag-alay para sa ikabubuti ng iba.

Ang pagdurusa ni Pablo ay hindi bunga ng kawalan ng pag-asa, kundi ng malalim na pananampalataya sa Diyos. Nakita niya na ang mga Israelita ay binigyan ng napakaraming biyaya — ang Kautusan, mga propeta, at ang mismong presensya ng Diyos — ngunit marami pa rin ang tumalikod. Dito ipinapakita na kahit sa gitna ng kabiguan, nananatiling tapat ang pag-ibig ng Diyos.

Salmo 147: Purihin mo, Jerusalem, ang Panginoong butihin.

Ang tugon ng Salmo ay paanyaya sa pasasalamat at papuri. Sa kabila ng ating mga kahinaan, patuloy na binabasbasan tayo ng Diyos — pinoprotektahan ang ating tahanan, pinupuno ng kapayapaan ang ating puso, at pinapakain tayo ng tinapay ng buhay. Ang Diyos ay tapat sa Kanyang pangako.
Ito ay paalala na sa bawat araw, kahit sa mga tila ordinaryong sandali, mayroong biyayang dumadaloy mula sa Diyos. Ang puso ng taong marunong magpasalamat ay pusong bukas sa pagpapala ng langit.

Ebanghelyo: Lucas 14, 1–6

Sa Ebanghelyo, makikita natin si Hesus na muling hinamon ang maling pagkaunawa ng mga Pariseo tungkol sa Araw ng Pamamahinga. Nakita Niya ang isang lalaking may sakit, at sa halip na sundin ang makitid na interpretasyon ng batas, pinili Niya ang awa.

Ang tanong ni Hesus ay napakasimple ngunit malalim:

“Naaayon ba sa Kautusan ang magpagaling sa Araw ng Pamamahinga o hindi?”

Walang makasagot sa Kanya. Sapagkat ang tunay na kautusan ng Diyos ay batas ng pag-ibig — hindi ito nakapaloob sa limitasyon ng araw o tradisyon, kundi sa paggawa ng mabuti.

Si Hesus ay hindi lumabag sa batas; sa halip, Kanyang ipinakita ang tunay na diwa nito. Ang pag-ibig at awa ang buod ng Kautusan ng Diyos.

Ang mensahe ng mga pagbasa ngayon ay umiikot sa dalawang dakilang birtud ng Kristiyanong pamumuhay: pag-ibig na handang magsakripisyo at awa na hindi tumitigil kahit may balakid.

Si San Pablo, sa kanyang liham, ay nagsilbing huwaran ng isang pusong tunay na misyonero — isang taong hindi lamang nangangaral, kundi umiiyak, nagdarasal, at nagsasakripisyo para sa kaligtasan ng iba. Sa ating panahon, madalas tayong abala sa sariling kaginhawahan at tagumpay, ngunit nakalilimutan nating may mga kaluluwang naghihintay sa ating panalangin at malasakit.

Sa Ebanghelyo, ipinakita naman ni Hesus na ang kabutihan ay hindi kailanman dapat ipagpaliban. Maraming beses sa ating buhay na gusto nating tumulong, ngunit sinasabi nating “mamaya na,” o “baka hindi tama ang oras.” Ngunit ang tunay na Kristiyano ay gumagawa ng mabuti kahit hindi maginhawa, kahit hindi popular, at kahit batikusin pa ng iba.

Ang aral ng Araw ng Pamamahinga ay hindi pagtigil sa paggawa ng kabutihan, kundi paghinto sa kasamaan at paglalaan ng panahon sa Diyos. Kaya’t kapag tayo’y nagmamahal, nagpapatawad, at tumutulong — kahit Araw ng Pamamahinga — tayo’y nakikibahagi sa tunay na pagsamba.

Personal Reflection

Tanungin natin ang ating sarili:

• Ako ba ay katulad ni San Pablo na may malasakit sa kaligtasan ng iba, o ako ba’y nakatuon lamang sa sariling kapakanan?
• Sa mga pagkakataong may nangangailangan ng tulong, ako ba’y handang kumilos o naghihintay ng tamang oras na hindi dumarating?
• Sa aking pananampalataya, nakikita ba sa gawa ko ang kabutihan ni Kristo?

Ang tunay na pananampalataya ay hindi lang nasa dasal, kundi nasa gawa ng pag-ibig at malasakit.

Manalangin Tayo

Panginoong Hesus, turuan Mo akong maging katulad ni San Pablo — pusong mapag-alay, may malasakit sa kapwa, at handang maglingkod kahit mahirap. Nawa’y maging bukas ang aking puso sa paggawa ng kabutihan, gaya ng Iyong awa sa lalaking may karamdaman.
Sa bawat araw ng aking buhay, ipaalala Mo sa akin na ang Araw ng Pamamahinga ay araw ng pag-ibig, kapayapaan, at pagkilos para sa kabutihan. Amen.

🙏 Support Tinapay ng Buhay

Ang inyong munting tulong ay malaking biyaya upang magpatuloy ang aming layunin na magbahagi ng Salita ng Diyos araw-araw.
“The Lord loves a cheerful giver.” (2 Cor 9:7)

📜 Ang lahat ng pagbasa ay hango sa opisyal na Lectionary ng Simbahang Katolika sa pamamagitan ng Awit at Papuri. Ang layunin ng Tinapay ng Buhay ay makapagbigay ng pagninilay upang mapalalim ang pagkaunawa ng mga mambabasa sa Salita ng Diyos.